Poniżej zamieszczamy sylwetki matematyków zaproszonych do poprowadzenia warsztatów podczas Kongresu oraz krótkie opisy samych warsztatów. Obecnie informacje nie są kompletne. Będziemy je sukcesywnie uzupełniać.
Dr Jolanta Sobera jest nauczycielem akademickim związanym z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach, zatrudnionym w Instytucie Matematyki. Jej dorobek naukowy obejmuje publikacje z zakresu teorii zbiorów rozmytych i relacji rozmytych, a także prace dotyczące dydaktyki matematyki i informatyki. Prowadzi zajęcia i warsztaty dla uczniów oraz nauczycieli, m.in. z programowania i zastosowań matematyki w robotyce.
Uczestnicy będą mieli okazję poznać w praktyce, czym jest logika rozmyta i jak wykorzystuje się ją do sterowania urządzeniami. Warsztaty rozpoczną się od krótkiego wprowadzenia teoretycznego, w którym wyjaśnimy, na czym polega różnica między klasycznym sterowaniem a podejściem rozmytym – zamiast sztywnych reguł „0–1”, stosuje się tu stopniowanie wartości i wnioskowanie oparte na zbiorach rozmytych.
W części praktycznej zadaniem uczestników będzie zaprogramowanie prostego sterownika rozmytego. W trakcie pracy będziemy tworzyć własne reguły sterowania (np. „jeśli przeszkoda jest blisko, to zwolnij”), definiować funkcje przynależności oraz testować działanie algorytmu w symulacji lub na rzeczywistym robocie. Podczas zajęć wykorzystywane będą zestawy LEGO Mindstorms. Do implementacji algorytmów użyjemy języka Python.
Zostaną podane niebawem.
Źródło: wmi.uwr.edu.pl
Dr Jakub Gogolok jest matematykiem związanym z Instytutem Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie pracuje obecnie na stanowisku adiunkta. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół geometrii algebraicznej, teorii modeli oraz teorii ciał z operatorami. Stopień doktora uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim pod kierunkiem prof. Piotra Kowalskiego. Jest także kierownikiem projektu Narodowego Centrum Nauki „Wolne i iteratywne operatory na ciałach”, finansowanego w ramach konkursu PRELUDIUM 22.
Wszyscy znamy i kochamy liczby całkowite - można je dodawać, odejmować, mnożyć, rozkładać na czynniki pierwsze, dzielić z resztą. Okazuje się, że niewiele stoi na przeszkodzie, żeby w podobny sposób jak liczby całkowite traktować przykładowo pierwiastek z dwóch. W trakcie tych warsztatów poznamy jak to zrobić i co można dzięki temu osiągnąć np. w teorii liczb.
Dr Sylwia Kania jest absolwentką studiów magisterskich i doktoranckich na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, doktorem nauk matematycznych w zakresie matematyki oraz nauczycielem dyplomowanym. Naukowo zajmuje się dydaktyką matematyki. W obrębie jej zainteresowań znajdują się m.in. rozpoznawanie i rozwijanie uzdolnień matematycznych uczniów, trudności studentów i uczniów w rozumieniu pojęć matematycznych oraz modernizacja nauczania matematyki na różnych poziomach kształcenia. Jest autorką licznych publikacji o charakterze dydaktycznym, a nauczanie matematyki jest jej pasją.
Geometria elementarna — mimo swojej klasycznej formy — pozostaje jednym z najbogatszych obszarów rozwijania matematycznej intuicji, kreatywności oraz umiejętności rozwiązywania problemów. Szczególnie wyraźnie widać to w zadaniach olimpijskich, w których kluczową rolę odgrywają nie tyle zaawansowane narzędzia formalne, ile trafne spostrzeżenie, zmiana perspektywy lub pozornie drobna konstrukcja pomocnicza.
Warsztat poświęcony będzie analizie wybranych, niestandardowych problemów z planimetrii, w których rozwiązanie staje się możliwe dopiero po „dorysowaniu” odpowiedniego elementu: odcinka, okręgu, symetrii czy punktu specjalnego. Punktem wyjścia stanie się naturalna droga rozumowania uczestników — intuicyjne próby, błędne tropy oraz strategie heurystyczne — zestawiona następnie z rozwiązaniami modelowymi znanymi z opracowań olimpijskich.
Celem warsztatu jest pokazanie, że geometryczne „sztuczki” nie są przypadkowymi trikami, lecz przejawem głębszych struktur matematycznych oraz uniwersalnych metod odkrywania rozwiązań. Uczestnicy wspólnie prześledzą proces przechodzenia od eksperymentowania i wizualnego myślenia do uporządkowanego, eleganckiego dowodu. Szczególny nacisk zostanie położony na rolę heurystyk, wizualizacji oraz momentu odkrycia w pracy matematyka.
Zostaną podane niebawem.
Dr inż. Bartłomiej Pawlik na co dzień jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Oprócz pracy badawczej i prowadzenia zajęć sporo pisze o matematyce, a od czasu do czasu także o niej opowiada - na spotkaniach, wykładach i wszędzie tam, gdzie da się o niej mówić ciekawie i bez nadęcia. W wolnych chwilach najchętniej redukuje liczbę miejsc, w których jeszcze nie był, a od czasu do czasu - zgodnie z gliwicką tradycją - gra w grę.
Na warsztatach zgłębimy kilka wątków i zagadnień dotyczących ciągów liczb całkowitych. Zapoznamy się z OEIS - bazą ciągów i potężnym narzędziem badawczym. Zobaczymy kilka pozornie trudnych zadań, które uda nam się rozwiązać oraz kilka pozornie łatwych zadań, których rozwiązać się nam nie uda.
Patryk Hempel jest absolwentem Kolegium Indywidualnych Studiów Nauczycielskich oraz Matematyki na Uniwersytecie Śląskim. Jak stwierdza, szczęśliwie jego zainteresowania pokrywają się z tokiem studiów, który realizował. Na codzień zgłębia zagadnienia dotyczące wychowania w szkole oraz wpływu matematyki na rozwój myślenia.
Podczas warsztatów poznamy praktyczne zastosowanie klasycznego rachunku zdań do interpretacji aktów prawnych. Poprzedzone zostanie to przypomnieniem podstaw dotyczących logiki matematycznej. Dodatkowo wprowadzimy elementy logiki modalnej, za pomocą której podejmiemy próbę zmatematyzowania prawa.
Dr Joanna Kubieniec jest pracownikiem Uniwersytetu Śląskiego oraz nauczycielem matematyki w Zespole Szkół im. Władysława Szybińskiego w Cieszynie. Angażuje się w działalność popularyzatorską, prowadząc wykłady dla młodzieży, m.in. z okazji Święta Liczby Pi oraz na zaproszenie w szkołach średnich, a także uczestnicząc w wydarzeniach naukowych, takich jak Śląski Festiwal Nauki. Równocześnie rozwija kompetencje w zakresie nowoczesnych technologii, uczestnicząc w szkoleniach dotyczących zastosowania sztucznej inteligencji w nauczaniu matematyki.
Warsztaty obejmują pracę z różnymi aspektami rekurencji – od rozwiązywania równań rekurencyjnych, przez analizę własności ciągów, po odkrywanie i tworzenie zależności rekurencyjnych w różnych kontekstach matematycznych. Uczestnicy podejmują zadania problemowe wymagające dostrzegania schematów, formułowania uogólnień oraz uzasadniania otrzymanych wyników.
Dr Piotr Pikul jest absolwentem VIII LO w Katowicach. Ukończył studia matematyczne i obronił doktorat na Wydziale Matematyki i Informatyki UJ. Od 2022 roku pracuje w Instytucie Matematyki UJ. Specjalizuje się w teorii operatorów i topologii, a w działalności popularyzatorskiej (12 artykułów w czasopiśmie "Delta") porusza także wątki związane geometrią i matematyki dyskretną.
Celem warsztatów jest przedstawienie podstawowych pojęć z teorii grafów, w szczególności kwestii spójności oraz cykli Hamiltona i Eulera.
Dr Anna Glenszczyk jest pracownikiem dydaktycznym Wydziału Nauk Ścisłych i Technicznych UŚ. Identyfikuje się jako logik, interesuje się podstawami matematyki oraz historią logiki i matematyki.
Zajmuje się popularyzacją nauki prowadząc zajęcia tutoringowe i wykłady dla szkół. Była kuratorem Tygodnia Liczb w ramach Europejskiego Miasta Nauki Katowice 2024, współorganizuje Święto Liczby Pi na WNŚT UŚ. Pasjami lubi zanudzać studentów opowiadaniem w kółko o tym samym, choć za każdym razem stara się to robić w inny sposób.
W epokowym dziele "Principia Mathematica" Bertrand Russell i Alfred Whitehead potrzebowali ponad 300 stron aby przedstawić dowód na to, że 1+1=2. Większość dowodów matematycznych (nawet jeśli dotyczą znacznie trudniejszych własności) jest znacznie krótszych, ale wszystkie, bez względu na długość i poziom trudności powinny spełniać to samo kryterium, które przyświecało Russellowi i Whiteheadowi: w dowodzie nie powinno być miejsca na wątpliwości, co do poprawności rozumowania.
Na warsztatach z logiki omówione zostaną zagadnienia związane z poprawnością dowodów: czym jest dowód, jakie kroki dowodowe są dopuszczalne, na czym możemy się opierać i z czego korzystać w trakcie dowodu. Przedstawiony zostanie sformułowany przez Gerharda Gentzena i Stanisława Jaśkowskiego system dedukcji naturalnej, który formalizuje sposób przeprowadzania dowodów matematycznych. W ramach zajęć uczestnicy będą ćwiczyć przeprowadzanie dowodów formalnych na gruncie logiki klasycznej oraz różne metody dowodowe (nie wprost, przez kontrapozycję, przez przypadki) na przykładach własności z zakresu podstaw matematyki.
Zostaną podane niebawem.
Dr Grzegorz Świderski jest doktorem nauk matematycznych i pracownikiem Politechniki Wrocławskiej. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na teorii wielomianów ortogonalnych. Wcześniej związany był z Uniwersytetem Wrocławskim, Polską Akademią Nauk oraz KU Leuven. Ukończył także studia magisterskie z informatyki.
Podczas warsztatu uczestnicy poznają wielomiany Czebyszewa — interesujące obiekty matematyczne związane z przybliżaniem funkcji. W trakcie zajęć pokażemy, skąd się biorą te wielomiany, jakie mają charakterystyczne własności oraz dlaczego są tak skuteczne w aproksymacji.
Warsztat będzie oparty na intuicji, przykładach i prostych eksperymentach matematycznych. Uczestnicy zobaczą również wybrane zastosowanie wielomianów Czebyszewa w obliczeniach numerycznych i dowiedzą się, jak matematyka pomaga uzyskiwać dokładne wyniki przy ograniczonej liczbie danych.
Zostaną podane niebawem.
